نامه های بی آدرس  باران رضاپور

مدتهاست شعری نگفته ام
نه اینکه دفترم
با قلم قهر کرده باشد
نه ...
گاهی فقط باید نگاه کرد
به تماشا نشست
و‌بی تعارف
به درختی که پایان بی برگی اش
بهار است
تبریک گفت
نگران شعرهای نگفته ام نباش
دست هایم کوتاه نمی آیند
حتی اگر ماه
بالاتر از آسمان برود
کافی است
از تماشای بهار
یک‌ بغل
شکوفه آورده باشم
باران رضا پور